|
 Żbik
Żbik (Felis silvestris) - przedstawiciel kotowatych, po raz pierwszy opisany przez Karola Linneusza w 1758 roku (pod nazwą Felis catus), na podstawie wyglądu kota domowego. Obecną nazwę nadał żbikowi w 1775 roku niemiecki przyrodnik Schreber, który w Niemczech obserwował zwierzę w naturze. Wg oficjalnie przyjętej klasyfikacji żbiki (sensu largo) dzieli się na trzy podstawowe grupy:
F. silvestris silvestris (żbik europejski)
Felis silvestris lybica (kot nubijski)
Felis silvestris ornata (kot stepowy)
Występowanie
- Europa
- Kaukaz
- Azja MniejszaZamieszkuje gęste lasy obszarów górskich. Najlepiej czują się na skraju kompleksów leśnych. Znajdując schronienie wśród drzew, a polując na terenach otwartych: łąkach, śródleśnych polanach, na polach.
Szacuje się, że w Polsce we wschodniej części Karpat żyje nie więcej niż 200 żbików.
Pokarm
Żbiki żywią się małymi ssakami, gryzoniami, ptakami, rybami, żabami, małymi sarnami, jelonkami i jagniętami, a czasem nawet polują na owady.
Wygląd
Sierść gęsta i długa jest barwy żółtawoszarej w ciemne pręgi. Powyżej opuszek, na tylnych kończynach czarne plamy.
Długość ciała: 45-90 cm
Długość ogona: 25-40 cm
Wysokość w kłębie: 25-35 cm
Waga: 4-10 kg
Rozwścieczony żbik kładzie uszy płasko po głowie, otwiera szeroko czerwoną paszczę, przeraźliwie parska, jeży sierść i wygina grzbiet w łuk co sprawia, że olbrzymieje.
Rozmnażanie
Ciąża trwa 65-69 dni. Samica rodzi od jednego do czterech młodych. Samice dojrzewają w wieku 10 miesięcy, a samce rok później.
Ochrona
W 1980 roku żbik został wpisany do aneksu II konwencji berneńskiej i w wielu krajach wprowadzono ograniczenia mające służyć ochronie tych kotów.
Inne nazwy:
polski (nazwa staropolska): zdeb, zdbik, żdbik
angielski: wildcat
francuski: chat sauvage
niemiecki: Wildkatze, Altwelt-Wildkatze
rosyjski: дикая кошка, дикий кот
Inne
W niewoli żbiki żyją 12-18 lat
polują tylko na ziemi nad ranem i o zmierzchu
wrogami naturalnymi młodych są łasice i gronostaje
w porównaniu z europejskim żbik afrykański ma krótsze owłosienie i cieńszy ogon
z powodu kojarzenia się żbików z kotami domowymi naukowcy uważają, że duża część europejskich drapieżników to mieszańce, tzw. kotożbiki
kocięta mimo niewielkich rozmiarów i miłego wyglądu potrafią używać swoich zębów i pazurów
Dane i zdjęcia dzięki:
http://pl.wikipedia.org
Dzikie
Koty - spis stron
Strona
główna
|
