|
|
 Sfinks
Historia
Bez wątpienia sfinks jest
najniezwyklejszą kocią rasą, gdyż nie posiada w ogóle futra.
Pierwszy sfinks narodził się w miocie zwykłych kotów krótkowłosych
w 1966 roku w Toronto w Kanadzie. (Nie była to pierwsza bezwłosa
mutacja. Pod koniec XIX wieku hodowano przez krótki czas rasę zwaną
"meksykańskim kotem bezwłosym".) Przez wiele lat hodowcy
europejscy i północno-amerykańscy prowadzili selektywna hodowlę bezwłosych
kotów i tak powstała rasa, jaką znamy dziś.
Pierwszy Sfinks został zarejestrowany przez amerykańskie The Cat
Fanciers' Association (CFA) w lutym 1998.
Temperament
Sfinksy są uczuciowe i towarzyskie, łatwo
przyzwyczajają się do właścicieli, którzy szanują ich pragnienie
spokoju i ciszy. Niechętnie dają się głaskać czy brać na ręce.
Należy trzymać je w pomieszczeniach o stałej temperaturze, gdyż są
bardzo podatne na choroby związane z jej zmianą. Gdy patrzymy na
takiego kota, nasuwa się pytanie: "Czy nie jest mu zimno?".
Oczywiście - jeśli tobie jest zbyt zimno, będzie też zimno bezwłosemu
kotu. Jednak koty te są wystarczająco sprytne, aby w razie potrzeby
znaleźć ciepłego człowieka, psa lub drugiego kota i ogrzać się.
Większość osób uczulonych na kocia sierść, może spokojnie dzielić
mieszkanie z takim kotem. Jednak są ludzie, u których uczulenie jest
tak silne, iż nawet ze sfinksem nie mogą przebywać w jednym
pomieszczeniu.
Charakterystyka
Uznaje się dowolne wzory i kolory skóry,
kolor oczu powinien harmonizować z barwą okrywy.
Kot posiada bezwłosą skórę przypominająca w dotyku zamsz i
delikatny meszek na pyszczku, uszach, stopach, ogonie i grzbiecie. Ciało
jest wydłużone i smukłe (co podkreśla jeszcze brak włosów), z długim,
zwężającym się ogonem. Nogi są długie i szczupłe, stopy małe i
okrągłe. Głowa ma kształt wydłużonego trójkąta, nos jest krótki,
podbródek wystający, oczy duże w kształcie migdałów, uszy wielkie
i spiczaste.
Typowe wady kotów rodowodowych to bardzo pomarszczona skóra, meszek na
ciele.
Pielęgnacja
Ponieważ koty te nie
posiadają futra, które absorbowałoby tłuszcz wydzielany przez skórę,
należy je od czasu do czasu wykapać (zapewniając przy tym odpowiednią
temperaturę wody i pomieszczenia). Po kąpieli należy kota dokładnie
osuszyć i przez pewien czas nie wietrzyć pomieszczenia, w którym
przebywa kot.
Można zamiast kąpieli regularnie przemywać skórę kota delikatną,
miękką gąbką.
Indeks
ras
Strona
główna
|
