|
|
 Koty
Brytyjskie
Historia
Jak głosi legenda przodkowie kotów
brytyjskich pojawili się na Wyspach Brytyjskich w czasach starożytnych
sprowadzone tam przez legiony rzymskie po kolonizacji Galii do pomocy w
walce ze szczurami. Musiało jednakże minąć wiele stuleci zanim koty
te zostały uznane za rasę. Stało się to dopiero w 1929 roku.
Do Polski pierwsze brytyjczyki przybyły w 1994 roku.
Charakterystyka
Wygląd ogólny: kot krótkowłosy,
mocnej budowy ciała, średnioduży lub duży (waga
od 4 do 8 kg), silny, krępy i muskularny. Pełnię
swojej krasy osiąga w wieku 5 lat.
Głowa: duża, okrągła, masywna i szeroka z
charakterystycznymi fałdami, czoło wyraźnie zarysowane, pokryte
sztywnym włosem nadającym mu wypukłość, pełne policzki, mały
podbródek.
Uszy: średniej wielkości, zaokrąglone na
końcach, o szerokiej podstawie.
Oczy: duże, okrągłe, rozstawione dość
szeroko w kolorach współgrających z umaszczeniem: pomarańczowe, złociste
lub miedziane, u odmiany białej - pomarańczowe, niebieskie lub różnobarwne,
u kotów szynszylowych i cieniowanych - zielone lub turkusowe, u
colorpointów - niebieskie.
Nos: krótki, szeroki, z delikatnym stopem.
Tułów: krępy, muskularny, zwarty. Szerokie
łopatki, biodra i barki, silna klatka piersiowa, krótka szyja.
Kończyny: krótkie, mocne, masywne, o dużej muskulaturze.
Ogon: szeroki u nasady i zaokrąglony na końcu, długości
2/3 tułowia.
Okrywa włosowa: krótkie, miękkie, podwójnie
gęste i odstające od ciała futro, w dotyku przypominające plusz.
Odmiany barwne: podobnie jak u persów około
150 odmian barwnych; jednokolorowe: niebieskie, czarne, rude, kremowe,
czekoladowe, liliowe i białe; dwubarwne: podstawowe kolory z różną
ilością białego, tabby we wszystkich kolorach podstawowych (pręgowane
klasycznie, tygrysio i cętkowane), szylkretowe, szynszylowe, srebrzyste
cieniowane, srebrzyste tabby, dymne i colorpointy (z ciemniejszymi
oznaczeniami).
Temperament
Brytyjczyk jest kotem bardzo
inteligentnym, o silnie zaznaczonej osobowości, ze szczególnie rozwiniętym
poczuciem własnej wartości i godności. Cechy te sprawiają, że
przeciętny przedstawiciel tej rasy zachowuje pewien dystans wobec
swoich opiekunów, a także, że nigdy nie bywa wobec nich natrętny czy
nadskakujący. Żyjąc w wielkiej bliskości z człowiekiem, pozostaje
zawsze bardziej obok, niż razem z nim, aczkolwiek jedną osobę w
rodzinie przeważnie darzy większą atencją od pozostałych i tę
obdarza nieprzebranym bogactwem swych uczuć.
W młodości wesoły i żwawy, po osiągnięciu
wieku dojrzałego staje się znacznie spokojniejszy; jego temperament można
określić mianem umiarkowanego. Jest to kot odważny, wręcz
nieustraszony, bez kompleksów, szalenie zrównoważony, honorowy, pewny
siebie, dystyngowany.
Rzadko używa głosu bez potrzeby i
tylko z jednej przyczyny jest w stanie zniżyć się do proszenia o
cokolwiek swojego opiekuna - tym powodem bywa najczęściej jedzenie.
Brytyjczyk nie należy bowiem do kotów rozkapryszonych i wybrednych. Złośliwi
twierdzą nawet, że jedzenie stanowi największy, jeśli nie jedyny,
sens jego życia.
Z powodu swoich licznych zalet koty
brytyjskie krótkowłose stają się rasą coraz popularniejszą zarówno
na świecie, jak i w Polsce. Niekłopotliwe w utrzymaniu, spokojne i nie
wymagające nieustannej uwagi, pozbawione zapędów niszczycielskich,
mają praktycznie jedną jedyną wadę: biegnący przez pokój
brytyjczyk hałasuje niczym stado słoni, ale biorąc pod uwagę jego
rozmiary, nikogo nie powinno to specjalnie dziwić.
Pielęgnacja
Koty brytyjskie są wyjątkowo czyste i
łatwe w pielęgnacji. Regularnego szczotkowania wymagają wyłącznie w
okresie linienia, tj. na wiosnę i jesienią.
Indeks
ras
Strona
główna
|
